Dag 5: La Grave - La Meije

La Meije

La Meije is een berg waarvan de hoogste top op 3984 m ligt. De berg is onderdeel van het Massif des Écrins.



Het is een relatief ongerept gebied dat vooral bergbeklimmers en skiërs op zoek naar extreme off piste mogelijkheden aantrekt. Kortom, niet helemaal onze manier van vakantie vieren. We hebben gekozen voor de gondel die je in twee etappes tot een hoogte van 3211 meter brengt. Toen we bij de kassa aankwamen zat daar niemand, na een paar keer op een raam kloppen kwam er eindelijk iemand en konden we de tickets kopen om naar boven te gaan. Het was duidelijk een erg rustige dag.

Ticket gondel La Meije

Op de afbeeldingen hierboven de voor en achterkant van het ticket. Van de beesten die zijn afgebeeld hebben we boven alleen de alpenkauw gezien. Daarvan waren er wel heel erg veel.

Gletsjer de la Girose

Hieronder een aantal foto's van het uitzicht boven bij het eindpunt van de kabelbaan. Zon en wolken wisselen elkaar in hoog tempo af boven de gletsjer de la Girose.

Gletsjer de la Girose

In de richting van La Meije was het zicht steeds beperkt. Maar het leverde toch mooie plaatjes op.

Gletsjer de la Girose

Rechts in de sneeuw hieronder zijn de contouren zichtbaar van het pad naar de ijsgrot die ze in de gletsjer hadden uitgehakt.

Pad naar ijsgrot

IJssculpturen

IJssculpturen

We hadden eigenlijk geen idee waar we naar binnen gingen toen we de ijsgrot betraden. Het bleek dus een verzameling ijssculpturen te zijn. Het is natuurlijk heel knap dat ze dergelijke dingen kunnen maken in het ijs, maar midden in de zomer smelt het ijs ook behoorlijk snel. Vooral de vormen wat dichter bij de ingang begonnen daardoor te lijken op zeepjes in leuke vormen, maar dan na al een keer gebruikt te zijn. Hierboven een eng hoofd en een paar dino's.

IJssculpturen

Een neushoorn en een deel van een auto zijn hierboven duidelijk te herkennen. Het andere 'ding/beest' is wat moeilijker te benoemen.

De dooi was zo sterk dat het water in één van de gangen bij de ingang te hoog stond om nog doorheen te lopen. Eigenlijk vonden we het best eng en we zijn dus maar weer naar buiten gegaan.

Mist

La Meije in de mist

Toen we de ijsgrot verlieten bleek het buiten inmiddels één grote grijze massa te zijn. Het leek een beetje op de toestand in IJsland tijdens de excursie naar de Askja vulkaan. Met als verschil dat we toen helemaal niets hebben gezien en nu wel hebben kunnen genieten van het uitzicht.

Hieronder het uitzicht bij het restaurant dat bij het eindpunt van de gondel staat. Eeerst voordat we de ijsgrot bezochten, en vervolgens na het bezoek.



Aan de andere kant staken nog een paar bergtoppen door de wolken heen.

La Meije in de mist

Dag 5: Col du Galibier

Col du Galibier

Op dag 5 van onze reis zijn we begonnen met een flinke rit van Chamonix naar La Grave. La Grave ligt in de buurt van de Col du Galibier en we zijn dus via deze bekende Tour de France berg naar La Grave gereden.
Op de Col du Galibier staat een monument ter nagedachtenis aan Henri Desgrange, de organisator van de eerste ronde van Frankrijk in 1903. Het monument staat overigens niet echt op de top van de Col du Galibier. Als je zoals wij, uit het noorden komt, staat het monument een stukje voorbij de top.



Toen wij de Col de Galibier opreden was het nog steeds regenachtig en het uitzicht was op de meeste plaatsen beperkt.

Uitzicht vanaf de Galibier

Vogels op de top van de Galibier

De vogels op hieronder hebben we gezien op en bij een gebouw bij het monument voor Henri Desgrange. Ze zaten net iets te ver weg voor heel duidelijke foto's. Het is dan ook een beetje lastig om de soorten met zekerheid vast te stellen. De eerste vogel lijkt het vrouwtje van de gekraagde roodstaart of de zwarte roodstaart, gezien de hoogte waarop we deze vogel aantroffen is de zwarte roodstaart waarschijnlijker.



Hieronder zien we waarschijnlijk een kwikstaart.

Gazole

Nadat we de Col du Galibier gepasseerd waren kwamen we al snel langs het hotel in Villar d'Arene. Omdat het nog vroeg in de middag was zijn we nog niet gaan inchecken. De eerste aanblik was niet veelbelovend. Voor deze middag hadden we de derde tocht omhoog met een gondel op het programma staan. Omdat het nog steeds grijs en regenachtig was hadden we twijfels of de tocht omhoog wel zin had. We hebben daarom geprobeerd om eerst een steeds urgenter wordend probleem op te lossen. De tank van de auto was bijna leeg en we moesten voor het eerst gaan tanken met de huurauto. Al vrij snel kwamen we bij een onbemand tankstation. Er stond daar een reclame voor diesel, maar bij de pompen zagen we nergens diesel staan. We durfden het niet aan om hier op goed geluk iets te gaan tanken en zijn dus weer in de auto gestapt. Via ons navigatiesysteem hebben we het dichtstbijzijnde tankstation opgezocht. Hemelsbreed lag dat slechts een paar kilometer verderop, maar in de bergen kan dat in de praktijk dan toch nog een flink stuk rijden zijn. Met de meter diep in het rood kwamen we bij het tweede, gelukkig bemande, tankstation aan. Ook hier zagen we geen diesel staan, maar navraag leerde ons dat gazole Frans was voor diesel. Bij het eerste tankstation hadden we ook gazole kunnen tanken.

Dag 4: Le Brévent

Le Brévent

Op de tweede dag in Chamonix zijn we opnieuw een flink stuk omhoog te gaan. In dit geval hebben we de gondel naar Planpraz genomen en daar zijn we overgestapt op de gondel naar Brévent. Vanaf de Mont Blanc gezien is dit de overzijde van het dal waarin Chamonix ligt.



Aanvankelijk zag het er erg mistig uit en leken de bergtoppen te verdwijnen in de wolken. We hebben toch de gok gewaagd en zijn naar boven gegaan. De gondel op de ansichtkaart hierboven brengt je vanaf het dalstation naar Planpraz op 2000 m. Het uitzicht op deze hoogte liet erg veel wolken zien met hier en daar een stukje berg er tussen.

Uitzicht Planpraz

Op de foto hierna de gondel die je omhoog brengt van Planpraz naar Brévent. Ze noemen het een cable car, maar bij een cable car denk ik eerder aan de trammetjes in San Francisco. Vooral het laatste stuk gaat heel steil omhoog. Tijdens het steile stuk stak er een stormachtige wind op waardoor het ding ging wiebelen en er aan de bovenkant een luik open waaide. Maar we zijn veilig bovengekomen.

Gondel Brévent

Hieronder het tussenstation Planpraz vanaf de Brévent.

Planpraz

Vanaf Planpraz waren er ook wandelpaden omlaag naar Chamonix. Wij hebben gekozen voor de makkelijke weg met de gondel.

Wandelpad vanaf Planpraz

 

Uitzicht richting Aiguille du Midi

In de verte kon je de top zien liggen van de Aiguille du Midi. Het leek bijna onvoorstelbaar dat we een dag eerder op die top hadden gestaan.

Uitzicht vanaf de Brévent

Vanaf de top van de Brévent heb je een prachtig uitzicht in alle richtingen. Hier nog een paar foto's van het uitzicht in oostelijke richting, de bergtoppen in de buurt van de Mont Blanc.

Uitzicht Brévent

En nog een paar foto's van het uitzicht in andere richtingen.

Uitzicht Brévent

Lac Brévent

Lac Brévent is een meer op de helling onder de top van Le Brévent op een hoogte van ongeveer 2125 m. Vanaf het station van de kabelbaan kun je er naar toe wandelen. Gelukkig zijn we niet aan die wandeling begonnen want ongeveer een uur later zou het weer drastisch omslaan.

Lac Brévent

We hebben wel een korte wandeling gedaan in de buurt van het station van de kabelbaan. We kwamen daarbij al snel in de sneeuw terecht. 

Wandelpad vanaf Brévent

Alpenroos en bergbeklimmers

De alpenroos was één van de vele bloemen die we op deze berg tegenkwamen. In het gebied tussen Le Brévent en Planpraz waren veel bergbeklimmers actief.

Alpenroos
Bergbeklimmers

Op de foto op klein formaat nauwelijks te zien, de beklimmers van deze rotspunt.



Deze en de volgende foto zijn gemaakt vanuit de gondel op de weg terug van Le Brévent naar Planpraz. Korte tijd later zouden ze met slecht weer te maken krijgen. De gondelverbinding werd ook stilgelegd. Wij waren zo ongeveer de laatsten die terug gingen. Je moet er dan niet aan denken dat je aan een bergwand zoals hieronder hangt.



De beklimmers van deze steile rotswand kort voordat het weer omsloeg aan de rand van het donkere stuk links van het midden.

Planpraz

Bij het tussenstation Planpraz zijn we even op het terras gaan zitten om wat te drinken. De lucht werd steeds donkerder en dreigender en het duurde niet lang voordat de eerste druppels begonnen te vallen. We zijn verkast naar binnen in de hoop dat het snel droog zou worden zodat we nog een wandeling op deze hoogte konden doen. Dat bleek echter ijdele hoop. Na een tijdje hebben we het opgegeven en zijn met de gondel naar beneden gegaan. Het heeft vervolgens de hele dag geregend. Na de verlate lunch in Chamonix hebben we nog een poging gedaan om met het tandradtreintje van Montevers naar het Mer du Glace te gaan. De vrouw achter het loket was zo vriendelijk om ons te vertellen dat het uitzicht boven 0,0 was. En aangezien al die ritjes omhoog nogal prijzig zijn hebben we dit ritje aan ons voorbij laten gaan. Na nog wat boodschappen te hebben gedaan en kletsnat te zijn geregend zijn we teruggegaan naar ons hotel. Na de mislukte kaasfondue van de vorige avond zijn we toch maar ergens anders gaan eten die avond. Het zou het begin zijn van een serie heerlijke diners tijdens deze Frankrijk reis.