Dag 4: Le Brévent

Le Brévent

Op de tweede dag in Chamonix zijn we opnieuw een flink stuk omhoog te gaan. In dit geval hebben we de gondel naar Planpraz genomen en daar zijn we overgestapt op de gondel naar Brévent. Vanaf de Mont Blanc gezien is dit de overzijde van het dal waarin Chamonix ligt.



Aanvankelijk zag het er erg mistig uit en leken de bergtoppen te verdwijnen in de wolken. We hebben toch de gok gewaagd en zijn naar boven gegaan. De gondel op de ansichtkaart hierboven brengt je vanaf het dalstation naar Planpraz op 2000 m. Het uitzicht op deze hoogte liet erg veel wolken zien met hier en daar een stukje berg er tussen.

Uitzicht Planpraz

Op de foto hierna de gondel die je omhoog brengt van Planpraz naar Brévent. Ze noemen het een cable car, maar bij een cable car denk ik eerder aan de trammetjes in San Francisco. Vooral het laatste stuk gaat heel steil omhoog. Tijdens het steile stuk stak er een stormachtige wind op waardoor het ding ging wiebelen en er aan de bovenkant een luik open waaide. Maar we zijn veilig bovengekomen.

Gondel Brévent

Hieronder het tussenstation Planpraz vanaf de Brévent.

Planpraz

Vanaf Planpraz waren er ook wandelpaden omlaag naar Chamonix. Wij hebben gekozen voor de makkelijke weg met de gondel.

Wandelpad vanaf Planpraz

 

Uitzicht richting Aiguille du Midi

In de verte kon je de top zien liggen van de Aiguille du Midi. Het leek bijna onvoorstelbaar dat we een dag eerder op die top hadden gestaan.

Uitzicht vanaf de Brévent

Vanaf de top van de Brévent heb je een prachtig uitzicht in alle richtingen. Hier nog een paar foto's van het uitzicht in oostelijke richting, de bergtoppen in de buurt van de Mont Blanc.

Uitzicht Brévent

En nog een paar foto's van het uitzicht in andere richtingen.

Uitzicht Brévent

Lac Brévent

Lac Brévent is een meer op de helling onder de top van Le Brévent op een hoogte van ongeveer 2125 m. Vanaf het station van de kabelbaan kun je er naar toe wandelen. Gelukkig zijn we niet aan die wandeling begonnen want ongeveer een uur later zou het weer drastisch omslaan.

Lac Brévent

We hebben wel een korte wandeling gedaan in de buurt van het station van de kabelbaan. We kwamen daarbij al snel in de sneeuw terecht. 

Wandelpad vanaf Brévent

Alpenroos en bergbeklimmers

De alpenroos was één van de vele bloemen die we op deze berg tegenkwamen. In het gebied tussen Le Brévent en Planpraz waren veel bergbeklimmers actief.

Alpenroos
Bergbeklimmers

Op de foto op klein formaat nauwelijks te zien, de beklimmers van deze rotspunt.



Deze en de volgende foto zijn gemaakt vanuit de gondel op de weg terug van Le Brévent naar Planpraz. Korte tijd later zouden ze met slecht weer te maken krijgen. De gondelverbinding werd ook stilgelegd. Wij waren zo ongeveer de laatsten die terug gingen. Je moet er dan niet aan denken dat je aan een bergwand zoals hieronder hangt.



De beklimmers van deze steile rotswand kort voordat het weer omsloeg aan de rand van het donkere stuk links van het midden.

Planpraz

Bij het tussenstation Planpraz zijn we even op het terras gaan zitten om wat te drinken. De lucht werd steeds donkerder en dreigender en het duurde niet lang voordat de eerste druppels begonnen te vallen. We zijn verkast naar binnen in de hoop dat het snel droog zou worden zodat we nog een wandeling op deze hoogte konden doen. Dat bleek echter ijdele hoop. Na een tijdje hebben we het opgegeven en zijn met de gondel naar beneden gegaan. Het heeft vervolgens de hele dag geregend. Na de verlate lunch in Chamonix hebben we nog een poging gedaan om met het tandradtreintje van Montevers naar het Mer du Glace te gaan. De vrouw achter het loket was zo vriendelijk om ons te vertellen dat het uitzicht boven 0,0 was. En aangezien al die ritjes omhoog nogal prijzig zijn hebben we dit ritje aan ons voorbij laten gaan. Na nog wat boodschappen te hebben gedaan en kletsnat te zijn geregend zijn we teruggegaan naar ons hotel. Na de mislukte kaasfondue van de vorige avond zijn we toch maar ergens anders gaan eten die avond. Het zou het begin zijn van een serie heerlijke diners tijdens deze Frankrijk reis.

Dag 3: Aiguille du Midi

Gondel naar Aiguille du Midi

Vanuit Chamonix kun je met een gondel in twee etappes naar de top van de 3842 meter hoge Aiguille du Midi.

Gondel
Aiguille du Midi

Het tweede deel van de tocht omhoog brengt je op een hoogte van 3777 m. Omdat we nog niet hadden geluncht zijn we naar het restaurant/snackbar gegaan. Hoewel het pas halverwege de middag was en behoorlijk druk, hadden ze ook hier al bijna alles opgeruimd. Er lagen nog een paar broodjes in een vitrine en dat was het enige dat we nog konden krijgen. In de volgende dagen zouden we ontdekken dat het in Frankrijk vrij normaal is om buiten de klassieke lunchtijden niets aan te bieden.

Zon en wolken in de bergen

Alpenkauw

De alpenkauw is een vogel uit de familie van de kraaien die je vrijwel uitsluitend op grote hoogte in de bergen aantreft. Kenmerkend voor deze soort zijn de rode poten en de gele snavel. De zwarte ogen zijn tussen het gitzwarte verenpak bijna niet te zien.
Op de Aiguille de Midi zaten een heleboel van deze vogels.

Alpenkauw

De foto's hieronder zijn gemaakt vanaf het platform op 3777m.

Op 3777m

De top van de berg was inmiddels een stuk dichterbij gekomen.

Aiguille du Midi 3842m

Uiteindelijk zijn we ook nog met de lift helemaal naar boven gegaan. Voor die lift mocht je nog paar extra euro's betalen. Maar als je al zover bent wil je ook het laatste stukje doen.

Het uitzicht boven is prachtig. Vanaf verschillende platformen kun je 360 graden om je heen kijken.

Uitzicht vanaf 3842m

Er liepen heel wat mensen rond in de sneeuw in de buurt van de platformen en wat verder weg. Helemaal ongevaarlijk was dat niet. De breuklijn in de sneeuw op de volgende foto geeft je de indruk dat een klein zetje voldoende is voor een flinke lawine.

Breuklijn

De mensen op onderstaande foto's zijn wat avontuurlijker ingesteld dan wij.

Wandelen op grote hoogte

Vanaf het bovenste platform heb je uitzicht op het platform waar de gondel eindigt. Op de achtergrond is Chamonix zichtbaar.

Er lag nog veel sneeuw rond de uitkijkpunten bij Aiguille du Midi. Je moest soms door ijstunneltjes om op de volgende plek te komen. Het ijs was wel snel aan het smelten.

Op de foto hieronder een gondel waarmee je vanaf Aguille du Midi verder kunt naar Pointe Helbronner op de grens van Frankrijk en Italië. Deze route was helaas buiten gebruik toen wij er waren. Je gaat dan nog vijf kilometer over de besneeuwde toppen met regelmatig stops voor de mooie uitzichten.

Gondel naar Pointe Helbronner

Hieronder nog een paar foto's die we boven op de Aiguille du Midi hebben gemaakt.

Uitzicht vanaf Aiguille du Midi

Plan de L'Aiguille

We waren zo lang boven geweest dat we bij de overstap halverwege geen tijd meer hadden om de daar geplande wandeling te doen. Dan zouden we de laatste gondel naar beneden missen. We hebben bij de stop bij Plan de L'Aiguille op 2317 m nog wel een aantal foto's gemaakt.

Uitzicht vanaf Plan de L'Aiguille

Alpenflora

De blauwe voorjaarsgentiaan bloeit op deze hoogte ook nog in de zomer. De felblauwe kleur van de bloemen was bij Plan de L'Aiguille overal te zien.

Voorjaarsgentiaan

Het is opvallend hoeveel er nog groeit en bloeit op deze hoogte en de vele kleuren van de bloemen.

Gondel

De gondels die je omhoog en omlaag brengen bij de Aiguille du Midi zijn bepaald niet klein te noemen. Er kunnen meer dan 50 mensen in (als ze niet al te dik zijn). Toch vallen ze in het niet tegen de achtergrond van de imposante bergen.

 Gondel van Plan de L'Aiguille naar Chamonix

Aiguille du Midi - Mont Blanc

De volgende foto hebben we bij het grondstation van de kabelbaan in Chamonix gemaakt. Op dat moment kun je je nauwelijks meer voorstellen dat je minder dan uur geleden op de top van die berg stond.

De ansichtkaart hieronder laat de verhouding zien tussen de hoogte van de Aiguille du Midi (3842 m) en de top van de Mont Blanc op 4807 m.

Ons hotel, Hotel du Bois, lag net buiten Chamonix. Het was het duurste en tevens slechtste hotel van de hele vakantie. Omdat we een vermoeiende dag achter de rug hadden wilden we 's avonds in het hotel gaan eten. In het restaurant stond een buffet dat eruit zag alsof het er al uren had gestaan en over niet al te lange tijd uit eigen beweging weg zou lopen. We kozen daarom voor de á la carte kaasfondue. Het resultaat is het beste te beschrijven als een homp gesmolten kaas in een plas wijn. Kortom het restaurant is nogal ranzig, de kamer was niet schoon en de gratis wifi werkte niet.